poniedziałek, 12 października 2020

Projekt 'cukierki'

Code::Blocks – wieloplatformowe, zintegrowane środowisko programistyczne (IDE) na licencji GNU, oparte na projekcie Scintilla. Wspiera języki C, C++ oraz Fortran (od wersji 13.12). Program jest napisany w C++ z wykorzystaniem wieloplatformowej biblioteki wxWidgets.







niedziela, 3 maja 2020

MÓJ PROGRAM ANTYWIRUSOWY

Mój program antywirusowy:

 Avast Antivirus – program antywirusowy, którego producentem jest czeska firma Avast Software, działająca od roku 1991.  Dostępny jest w 43 wersjach językowych, w 186 krajach. Program dostępny jest w czterech wersjach: Free Antivirus, Pro Antivirus, Internet Security oraz Premier.
Ja dokładnie mam Avast Free Antivirus.

Jego funkcje:

  1.  W odizolowanym środowisku  program uruchamia wszystkie podejrzane lub potencjalnie niebezpieczne pliki. Jeżeli okaże się, że nie ma zagrożenia, antywirus zezwoli na zwykłe uruchomienie.
  2.  W najnowszej odsłonie programu wprowadzono szereg użytecznych funkcji, które podnoszą nasze bezpieczeństwo, głównie podczas korzystania z sieci. Jedną z wprowadzonych zmian jest możliwość skanowania sieci domowej w poszukiwaniu słabych miejsc. Program wykrywa potencjalne problemy, które mogą ułatwić hakerom atak na router lub samą sieć. 
  3. Kolejną istotną funkcją jest skanowanie stron HTTPS oraz zintegrowany moduł oczyszczania przeglądarki internetowej ze zbędnych i denerwujących dodatków. 
  4. Dodatkowo Avast Free Antivirus został zaopatrzony w funkcję Smart Scan, która kompleksowo analizuje działanie systemu i przedstawia szczegółowy raport zawierający informacje na temat jego stanu.
  5.  Aby zapobiec wyłudzeniu naszych danych wprowadzono specjalną usługę SecureDNS, oraz usługę reputacyjną WebRep, która wyświetla ocenę reputacji danej strony WWW.

Wersje mojego antywirusa

Avast Free Antivirus: obejmuje funkcje naszego inteligentnego antywirusa wykrywające wirusy, złośliwe oprogramowanie, oprogramowanie szpiegujące, ransomware, próby phishingu oraz inne zagrożenia w czasie rzeczywistym. Program Avast Free Antivirus obejmuje także darmowe funkcje, takie jak Aktualizacja oprogramowania i Avast Passwords.

Avast Premium Security (wcześniej Avast Premier): obejmuje wszystkie funkcje programu Avast Free Antivirus, a dodatkowo także funkcje: Osłona przed ransomware, Weryfikacja stron, Środowisko testowe, Zapora ogniowa, Osłona poufnych danych, Antyspam, Osłona kamery internetowej i Niszczarka danych.

Avast Premium Security (Wiele urządzeń): obejmuje wszystkie funkcje programu Avast Premium Security, a dodatkowo także rozwiązania zaczerpnięte z programu Avast Premium Security dla komputerów Mac oraz urządzeń z systemem Android i iOS.

Avast Omni: obejmuje wszystkie funkcje programu Avast Premium Security (Wiele urządzeń), a dodatkowo także moduł Bezpieczeństwo sieci domowej chroniący wszystkie urządzenia podłączone do sieci domowej.

Czy wersja płatna jest potrzebna?

Jeżeli używasz komputera głównie do celów prywatnych, a aktywność ograniczasz się do sprawdzenia poczty i przeglądaniu zaufanych serwisów informacyjnych, darmowy antywirus powinien Ci całkowicie wystarczyć. Jeżeli regularnie i często korzystasz z Internetu, kupujesz w sieci wybierając bankowość online, ściągasz pliki, grasz, a także wymieniasz informacje w serwisach społecznościowych, wybierz kompleksową, płatną ochronę.

wtorek, 31 marca 2020

Fotomontaż



Filtry

Na pierwszym obrazku używane były: 'sharpen' - wyostrzanie, po czym pixalete > crystalize, a na drugim filter galery > water paper na co została nałożona niebieska warstwa w 20% nieprzezroczysta. Edit zapisany w formacie JPEG w jakości najwyższej (12), w formacie standardowaym.  

niedziela, 1 marca 2020

Retusz


Dzialanie aparatu cyfrowego

 Aparat cyfrowy (potocznie - cyfrak lub cyfrówka) to aparat fotograficzny, który rejestruje obraz w postaci cyfrowej (tzw. mapy bitowej). Układ optyczny tworzy obraz na przetworniku optoelektronicznym (CCD, CMOS - o tym dalej), a układ elektroniczny odczytuje informacje o obrazie i przetwarza na postać cyfrową. Dane w postaci cyfrowej są zapisywane w jednym z formatów zapisu obrazu - zazwyczaj JPEG, TIFF lub RAW - w cyfrowej pamięci aparatu (w pamięci półprzewodnikowej lub na miniaturowym dysku magnetycznym lub optycznym). Najczęściej wykorzystywanymi pamięciami w aparatach cyfrowych są pamięci typu flash.



Zasada Działania
Zasady działania fotograficznego aparatu cyfrowego jest prosta - przetwornik obrazu, taki sam lub podobny jak w kamerze wideo, przetwarza wytworzony przez obiektyw obraz na sygnał analogowy, digitalizowany przez układ ADC (Analog to Digital Converter).Przetwornik, zrealizowany w technologii CCD (Charge Coupled Device - układ o sprzężeniu ładunkowym), charakteryzuje się jakąś rozdzielczością, może to być np.720x576 w przypadku przetwornika pochodzącego z typowej kamery S-VHS, 640x480, w przypadku gdy producent miał chęć \\\"wpasować się\\\" w standard PC, albo jakakolwiek inna rozdzielczość wynikająca z przyjętych przez konstruktora założeń. Zdigitalizowany przez ADC obraz jest następnie poddawany kompresji przy użyciu algorytmu JPEG. Skompresowane zdjęcie jest składowane w pamięci aparatu - zwykle jest to pamięć typu flash, często rozszerzana o rozmaite opcje- przeważnie o flash PC card (PCMCIA ), ale czasem o dysk sztywny wbudowany w PC card czy wręcz o dyskietkę. Potrzeba rozszerzeń wynika bezpośrednio z faktu, że obraz o przyzwoitej jakości ma w postaci cyfrowej bardzo dużą objętość, nawet po kompresji - zdjęcie w rozdzielczości 640x480 ma przed kompresją objętość 900 kB. Pamięć aparatu ma ograniczoną pojemność, a przecież wypadałoby zmieścić w aparacie przynajmniej tyle zdjęć, na ile pozwala typowy film fotograficzny. Kompromis pomiędzy potrzebami a fizycznymi możliwościami składowania danych zapewnia kompresja JPEG, pozwalająca zredukować objętość jednego zdjęcia nawet do kilkunastu kilobajtów , niestety , kosztem jakości. Zapamiętany obraz można przegrać do komputera, a także obejrzeć na ekranie telewizora (wiele aparatów ma koder tv) lub na ekraniku aparatu, jeśli aparat jest wyposażony w wyświetlacz TFT. Do transmisji między aparatem a komputerem wykorzystywane jest zwykle łącze szeregowe, ale czasem stosowne są inne rozwiązania (np. łącze równoległe portu drukarki). Ostatnio nabiera popularności użytkowanie łącza IRDA(port podczerwieni), bardzo wygodnego ze względu na brak konieczności plątania się w kabelkach i dużą, w porównaniu z łączem szeregowym, szybkość transmisji. Zdjęcie, które mamy już w komputerze, możemy dalej traktować tak, jak każdy inny obraz bitmap\\\'owy- szeroka gama oprogramowania do edycji bitmap pozwala na skorygowanie zdjęcia, retusz, montaż i co tam jest jeszcze potrzebne. Coraz liczniej reprezentowane na rynku drukarki o jakości fotograficznej pozwalają przenieść wykonane zdjęcie na papier, z całkiem niezła jakością. Można także pozostawić je w  cyfrowej i umieścić na swojej stronie w Internecie albo zapisać na płycie CD- dostępne narzędzia do przygotowania prezentacji multimedialnych pozwalają na łatwe i niekłopotliwe przygotowanie całkiem atrakcyjnej płyty (dla rodziny!) \\\"Wakacje `06\\\" lub coś w tym rodzaju. Dla tych, którzy nie lubią komplikacji , istnieje jeszcze jedna możliwość - pewną popularność zyskały sobie na rynku względnie tanie mało formatowe drukarki sublimacyjne, pozwalające na wydruk zdjęć nawet bez pośrednictwa komputera. W każdym razie wszystko odbywa się bez udziału laboratorium.

Fotografia analogowa i cyfrowa

Matryca CMOS (od ang. complementary metal–oxide–semiconductor) – uklad elementow swiatloczulych wykonany w technologii CMOS






Matryca CMOS jest elektronicznym układem scalonym, zawierającym siatkę małych światłoczułych elementów (pikseli). Każdy taki element zawiera fotodetektor (najczęściej jest to fotodioda) i aktywny wzmacniacz – światło padające na element światłoczuły jest mierzone w fotodetektorze, a zmierzona wartość zostaje wzmocniona w układzie elektronicznym wzmacniacza. Następnie wspomagający układ elektroniczny rejestruje wartości dla każdego piksela i zamienia je na informacje (w aparatach cyfrowych informacje o obrazie zamieniane są najczęściej na plik jpg ze zdjęciem). Układ wielu małych światłoczułych elementów składający się na całą matrycę pozwala zarejestrować obraz, którego rozdzielczość jest proporcjonalna do ilości punktów.
Wartości rejestrowane w każdym z punktów odpowiadają jasności obrazu w tym punkcie, jednak nie przekazują informacji o kolorze, bez którego zarejestrowany obraz byłby czarno-biały. W matrycach CMOS stosuje się najczęściej filtr warstwowy:
Słowniczek - Matryca CMOS 2
W tym układzie każdy piksel zawiera 3 fotodetektory umieszczone w różnej odległości od powierzchni matrycy. Im głębiej dociera światło, tym mniej w jego spektrum barwy o określonych kolorach. Pierwsza warstwa rejestruje jasność wszystkich trzech składowych (w przestrzeni barw RGB). Druga barwy zielonej i czerwonej, a trzecia tylko czerwonej. Algorytm przetwarzający zarejestrowany obraz wylicza z tych wartości jasność dla każdej składowej koloru: czerwonej, zielonej i niebieskiej.

 OKO A APARAT

Oko ludzkie nie zawiera:
*kliszy, na która pada obraz-ta funkcję pełni siatkówka
*lampy błyskowej-ta funkcję pełni tęczówka i źrenica
Plamka żółta – zależy od niej ostrość wzroku
Plamka ślepa - jest zupełnie nieczułą częścią siatkówki
Matówka- służący do ustawienia i kontroli ostrości oraz kadrowania.
Nerw wzrokowy - obserwując dno oka widzimy tylko początkowy fragment nerwu wzrokowego, tzw. tarczę nerwu wzrokowego. Zbierają się tu włókna nerwowe z całej siatkówki, skąd następnie drogą nerwu wzrokowego i dalej drogi wzrokowej impulsy świetlne docierają do kory wzrokowej w mózgu.
Migawka- jest to część aparatu odsałaniajaca i zasłaniajaca na pewien czas materiał światłoczuły.
Gdy kadrujemy światło przechodzi przez obiektyw, przysłonę, odbija się od lustra, przechodzi na matówkę, a w pryzmacie zostaje odwrócone i wpada do wizjera.
Aparat fotograficzny to urzadzenie, które rejestruje obraz przedmiotu, na który skierowany jest obiektyw na podobnej zasadzie jak ludzkie oko.
Pryzmat pentagonalny – pryzmat pięciokątny. Wpadające światło, odbija się od 2 płaszczyzn, nachylonych do siebie pod kątem 45 stopni, dzięki czemu obraz jest prosty.
Działanie aparatu fotograficznego można porównać do mechanizmu widzenia u człowieka.
Rolę:
  soczewek obiektywu płni rogówka i soczewka oka,
przysłony- tęczówka
warstwy światłoczułej kliszy- siatkówka.
migawki- powieka
materiał soczewki- ciało szkliste
Przysłona-jest to urzadzenie reguluje dopływ światła na element światłoczuły.
Wizjer- część przyrządu optycznego służąca do określenia granic kadru.
Twardówka - zewnętrzna ochronna tkanka oka nadaje kształt gałce ocznej, chroni wewnętrzne części oka przed mechanicznym uszkodzeniem
Akomodacja to możliwość ostrego widzenia przedmiotów z różnych odległości
Rogówka – filtruje i skupia promienie świetlne

BUDOWA OKA

Źrenica - Reguluje ona ilość światła docierającego do oka
Naczyniówka – odżywia i dotlenia oko
Narząd wzroku - oko, jest organem, dzięki któremu odbieramy bardzo dużą ilość informacji ze świata zewnętrznego. Oceniamy odległość obserwowanych przedmiotów od nas, dostrzegamy ruch, rozróżniamy natężenie światła i barwy. Najważniejszymi narzadami sa: źrenica, soczewka, siatkówka, rogówka.
Promienie światła odbite od obserwowanego przedmiotu trafiają do wnętrza gałki ocznej i skupiają się dokładnie na siatkówce. Jest to możliwe dzięki rogówce, soczewce, ciele szklistym.




Budowa aparatu

poniedziałek, 28 października 2019

Prezentacja ja i mój komputer

Zapraszam do obejrzenia mojej prezentacji

Klik

Zasady BHP pracowni komputerowej

BHP oraz zasady porządkowe pracowni komputerowej
1. Studenci mogą korzystać z pracowni komputerowej jedynie pod opieką nauczyciela prowadzącego zajęcia.
2. W pracowni komputerowej studenci są zobowiązani bezwzględnie stosować zasady BHP w odniesieniu do urządzeń elektrycznych.
3. Pracownia komputerowa jest miejscem, w którym należy zachowywać się kulturalnie i cicho, nie wolno huśtać się na krzesłach, biegać, popychać. Nie wolno stwarzać sytuacji niebezpiecznych dla siebie oraz innych. Studenci powinni stosować się do poleceń nauczyciela prowadzącego zajęcia.
4. W pracowni komputerowej nie wolno niczego jeść ani pić. Należy mieć zawsze czyste i odtłuszczone ręce. Nie wolno dotykać ekranu monitora.
5. Niedozwolone jest dokonywanie przez studentów jakichkolwiek napraw,
zmian konfiguracyjnych systemu, samodzielnej zmieniany ustawień konfiguracyjnych sieci, samowolne manipulowanie sprzętem (przełączania i odłączania klawiatur, monitorów, myszy, rozkręcania jednostek centralnych itp.). Studenci nie dotykają żadnych części komputerów poza włącznikami, klawiaturą i myszą. Zwłaszcza nie ingerują w podłączenia przewodów w tylnej części. W szczególności zabronione jest przekładanie jakichkolwiek elementów pomiędzy stanowiskami.
6. Studenci korzystający z pracowni nie mogą instalować żadnego oprogramowania oraz nie pobierają żadnych danych z Internetu bez wyraźnego polecenia nauczyciela prowadzącego zajęcia, nawet jeśli oprogramowanie oraz dane są legalne w świetle prawa.
7. Usuwanie istniejących na dyskach twardych plików jest niedozwolone.
8. Nie wolno tworzyć oraz eksperymentować z programami wirusowymi,
niszczącymi zasoby programowe i sprzętowe.
9. Wykorzystywanie sprzętu komputerowego pracowni do gier
komputerowych jest niedozwolone.
10.Z Internetu można korzystać jedynie do celów dydaktycznych. Zabrania
się korzystania z aplikacji P2P (Kazaa, iMesh, Direct Connect, Overnet, itp.) oraz innych programów służących do pobierania plików z internetu. Nie wolno skanować portów oraz prowadzić innej działalności mogącej sygnalizować próby włamań do systemów.
11.Przed przystąpieniem do pracy, studenci zobowiązani są sprawdzić sprawność sprzętu, na którym zamierzają pracować. O zauważonych usterkach należy bezzwłocznie poinformować nauczyciela prowadzącego zajęcia lub administratora sieci. Uruchamianie i praca przy zdjętej obudowie jednostki centralnej może być przyczyną porażenia prądem elektrycznym.
12.Każdy student powinien dostosować stanowisko pracy do swoich potrzeb (wyregulować krzesło i nachylenie monitora).
13.W razie wypadku (np. porażenia prądem), natychmiast wyłączyć urządzenie stanowiące zagrożenie, powiadomić nauczyciela prowadzącego zajęcia oraz udzielić pomocy przedlekarskiej
 Opracował mgr inż. Marcin Dąbrowski
14.W przypadku zauważenia iskrzenia, wydobywającego się z komputera
dymu, wyczucia swądu tlącej się izolacji lub spostrzeżenia innych objawów mogących spowodować pożar, należy natychmiast wyłączyć zasilanie główne i powiadomić o tym fakcie nauczyciela prowadzącego zajęcia. Ponadto należy zgłaszać nauczycielowi najdrobniejsze uszkodzenia lub zdarzenia mogące zagrażać bezpieczeństwu.
15.Studenci włączają i wyłączają komputery wyłącznie na polecenie nauczyciela prowadzącego zajęcia. Rozpoczęcie zajęć nie jest jednoznaczne z koniecznością włączenia jakichkolwiek urządzeń.
16.Po zakończeniu pracy należy doprowadzić stanowisko do stanu wyjściowego. Należy zadbać o zachowanie swoich zbiorów, usunąć zbiory robocze, wylogować się i zamknąć system.
17.Studenci ponoszą odpowiedzialność finansową za szkody spowodowane niewłaściwym użytkowaniem sprzętu komputerowego.
Przerwy w pracy na stanowisku i inne zasady higieny pracy przy komputerze:
 przy długotrwałej pracy należy robić co najmniej 5 minutowe przerwy na
odpoczynek po każdej godzinie pracy przy obsłudze monitora
ekranowego;
 zaleca się częste wietrzenie pomieszczenia w którym znajduje się
komputer; powietrze posiada naturalną jonizację, która jest niszczona przez promieniowanie monitora, pole elektromagnetyczne powoduje ponadto polaryzację przestrzeni pomiędzy monitorem a użytkownikiem, w wyniku czego twarz człowieka przyciąga tak samo cząsteczki kurzu jak monitor, wywołując niejednokrotnie reakcje alergiczne i podrażnienie oczu;
 osoby pracujące w okularach powinny zaopatrzyć się w szkła z warstwami antyrefleksyjnymi, eliminującymi męczące i szkodliwe odbicia światła.
Przed rozpoczęciem pracy należy:
 wykonać prace porządkowe – wietrzenie pomieszczeń;
 sprawdzić kompletność wyposażenia technicznego;
 przygotować komputer do pracy poprzez:
 włączenie przycisków zasilania monitora i komputera;
 dostosowanie ustawień krzesła, klawiatury, myszki i monitora do
wymiarów swojego ciała;
 odległość od monitora osoby pracującej przy komputerze powinna
wynosić ok. 70 cm, odległość tyłu monitora od następnej osoby musi
by nie mniejsza niż 130 cm;
 zaleca się takie usytuowanie monitora, aby jego górny brzeg
znajdował się poniżej poziomu oczu oraz wyregulowanie jasności ekranu monitora stosownie do potrzeb i aktualnych warunków otoczenia.


niedziela, 27 października 2019

Historia systemów Microsoft Windows


Wszystko zaczęło się 10 listopada 1983 r. w hotelu Plaza w Nowym Jorku. Założyciele Microsoftu Paul Allen i Bill Gates oficjalnie zaprezentowali pierwszy system Windows, korzystający z graficznego interfejsu użytkownika.

Windows 1.01 (1985)

Oficjalnie wprowadzony na rynek 20 listopada 1985 r., ten 16-bitowy system operacyjny zużywał mniej niż 1 MB pamięci i był jednym z pierwszych systemów pozwalających na wielozadaniowość, oferując graficzny interfejs obsługi na platformach PC pracujących z MS-DOS 5.0.



Windows 1.03 (1986)

Zaprezentowany w 1986, Windows 1.03 był swoistą aktualizacją Windows 1.01. Cały OS zajmował 2,2 MB na twardym dysku.


Windows 2.03 (1987)

Ten system wykorzystywał już możliwości procesora Intela 286/386 i był zamiennikiem edycji 1.x. Windows 2.03 zapoczątkował także erę, w której okienka mogły na siebie zachodzić, mogliśmy konfigurować ekrany, itd. Nadal cały system nie zajmował zbyt wiele - 2,5 MB na dysku było wystarczające.



Windows 2.86 (1989)



Windows 3.0 (1990)

Trzecie główne wydanie i mamy system Windows z wyraźnie udoskonalonymi ikonami oraz Menedżera plików. System trafił na rynek 22 maja 1990 i dwa lata później został zastąpiony przez Windows 3.1.



Windows 3.1 (1992)

To chyba najstarszy system, jaki większość z nas pamięta. W porównaniu do Windows 3.0, wersje 3.1 i 3.1x oferowały kilka poprawek i - przede wszystkim - obsługę multimediów (nagrywanie dźwięku, odtwarzacz muzyki).


Windows NT 3.1 (1993)

Pierwszy system Windows New Technology (NT) trafił na rynek w 1993 r. W przeciwieństwie do wersji 3.1 był systemem 32-bitowym.



Windows 3.11 (1993)


Wersja Windows for Workgroups 3.11 wprowadziła obsługę sieci  i była pierwszą edycją przetłumaczoną na język polski.



Windows NT 3.51 Workstation (1995)

W tym systemie położono duży nacisk na bezpieczeństwo, jeśli chodzi o biznesowe aplikacje i dane przechowywane na komputerach. Co więcej, system obsługiwał graficzny standard OpenGL, co pozwoliło tworzyć wysokiej jakości programy wielu specjalistom.



Windows 95 (1995)


Windows 95 był świetnym osiągnięciem i potężnym skokiem w przyszłość dla Microsoftu - okazał się następcą wszystkich dotychczasowych systemów Windows. Oferował pełną obsługę graficznego interfejsu, zintegrowane 32-bitowe protokoły komunikacyjne TCP/IP, stosunkowo łatwo można było się połączyć z internetem i pojawiły się możliwości Plug and Play, dzięki którym użytkownicy mogli w łatwy sposób podłączać i instalować sprzęt oraz oprogramowanie.



Windows NT 4.0 (1996)

Windows NT Workstation 4.0 oferował popularny interfejs obsługi z Windows 95, ale z udoskonaloną obsługą sieci. Wszystko po to, aby korporacje zyskały łatwiejszy i bardziej bezpieczny dostęp do internetu i własnego intranetu.



Windows NT Server 4.0 (1996)



Windows 98 (1998)

Windows 98 był godnym następcą wersji 95. Microsoft opisywał ten system słowami "Pracuje Lepiej, Zabawia Lepiej". Edycja Windows 98 była pierwszym systemem operacyjnym koncernu z Redmond, jaki został opracowany przede wszystkim z myślą o typowych użytkownikach domowych.



Windows 2000 (2000)
To nie tylko następca Windows NT Workstation 4.0 - Windows 2000 Professional miał również zastąpić Windows 95 i Windows 98. Wizja Microsoftu była taka, aby system ten znalazł się na wszystkich biznesowych desktopach i laptopach. Oparty na kodzie z NT Workstation 4.0, Windows 2000 wprowadził wiele usprawnień, które zwiększyły niezawodność, polepszyły łatwość obsługi, jak również pojawiło się wsparcie dla użytkowników mobilnych.


Windows 2000 Server (2000)



Windows ME (2000)

Zaprojektowany z myślą o użytkownikach domowych, Windows Me oferował liczne poprawki związane z rozrywką, pojawiły się pliki muzyczne, wideo i akcesoria sieciowe. Microsoft chwalił się także wyższą niezawodnością.



Windows XP (2001)

Windows XP Professional wprowadził kolejne poprawki zabezpieczające, lepszą wydajność i szereg funkcji, z których wiele osób korzysta do dziś. Oferował przeglądarkę internetową Internet Explorer 6 i odtwarzacz multimediów Windows Media Player 8 (lub 9 w wersji z SP2). Pojawiła się także m.in. funkcja pulpitu zdalnego.



Windows Server 2003 (2003)

Wprowadzony w kwietniu 2003, znany także jako Win2k3, ten system operacyjny był następcą Windows Servera 2000 (Win2k).



Windows Vista (2006)

Vista to system przede wszystkim dla użytkowników domowych, trafił na rynek by zastąpić XP. Czekaliśmy na niego 5 lat, więc mnóstwo osób zdążyło już bardzo zżyć się z XP. Opinie o Viście są podzielone: jednym się podoba, innym niekoniecznie.



Windows 7 (2009)